عادت های اشتباهی که باعث خشکی پا می شود

خشکی پا معمولا یک شبه ایجاد نمی شود. در بسیاری از افراد، مجموعه ای از عادت های روزمره باعث می شود رطوبت طبیعی پوست به تدریج کاهش پیدا کند و پوست کف پا و پاشنه خشک، زبر و پوسته پوسته شود. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، ممکن است ترک هایی روی پاشنه ایجاد شود که گاهی دردناک و حتی خونریزی دهنده هستند.
نکته جالب این است که بعضی از کارهایی که برای تمیز یا نرم نگه داشتن پا انجام می دهیم، می توانند دقیقا نتیجه برعکس داشته باشند. حمام با آب خیلی داغ، استفاده زیاد از صابون، سابیدن شدید پاشنه و حتی راه رفتن مداوم با کفش نامناسب از جمله عادت هایی هستند که می توانند خشکی پا را بیشتر کنند.
اگر با وجود استفاده از کرم و وازلین، خشکی پا دوباره برمی گردد، شاید وقت آن رسیده باشد که قبل از عوض کردن محصول، عادت های روزانه خود را بررسی کنید.

۱. حمام کردن با آب خیلی داغ

یکی از رایج ترین اشتباهات، شستن پا با آب بسیار گرم است.
آب داغ ممکن است در لحظه احساس خوشایندی ایجاد کند، اما تماس طولانی پوست با آب داغ می تواند چربی های طبیعی سطح پوست را کاهش دهد. این چربی ها بخشی از سد محافظ پوست هستند و به حفظ رطوبت کمک می کنند.
وقتی این لایه محافظ ضعیف شود، پوست راحت تر رطوبت خود را از دست می دهد و خشک تر می شود.
اگر عادت دارید مدت زیادی زیر دوش آب داغ بمانید، به ویژه در فصل سرد، بهتر است دمای آب را کمی پایین بیاورید و زمان حمام را نیز کوتاه تر کنید.

۲. شستن بیش از حد پا

تمیز نگه داشتن پا اهمیت زیادی دارد، اما شستشوی بیش از حد لزوما به معنی سلامت بیشتر پوست نیست.
بعضی افراد چند بار در روز پاهای خود را با صابون یا شوینده می شویند، حتی زمانی که فعالیت زیادی نداشته اند یا عرق نکرده اند.
شستشوی مکرر، به ویژه همراه با شوینده های قوی، می تواند چربی طبیعی پوست را کاهش دهد و زمینه خشکی را فراهم کند.
اگر پوست پا خشک است، بهتر است از شوینده ملایم استفاده کنید و شستشو را به اندازه نیاز انجام دهید.

۳. استفاده از صابون های قوی

گاهی مشکل از تعداد دفعات شستشو نیست، بلکه از محصولی است که برای شستشو استفاده می شود.
صابون ها و شوینده های قوی می توانند برای بعضی افراد باعث خشکی و تحریک پوست شوند. اگر بعد از شستن پا احساس کشیدگی، سوزش یا خشکی شدید دارید، ممکن است شوینده مورد استفاده برای پوست شما مناسب نباشد.
برای پوست خشک، معمولا انتخاب شوینده ملایم و بدون عطر گزینه بهتری است.

۴. خشک نکردن پا بعد از حمام

بعضی افراد تصور می کنند اگر پا بعد از حمام کمی خیس بماند، پوست مرطوب تر خواهد ماند. اما باقی ماندن آب روی پوست لزوما به معنی آبرسانی مناسب نیست.
بهتر است بعد از شستشو، پا را با حوله به آرامی خشک کنید و بلافاصله از یک مرطوب کننده استفاده کنید.
در واقع، استفاده از مرطوب کننده روی پوست کمی مرطوب می تواند به حفظ رطوبت کمک کند.
البته بین انگشتان پا باید به خوبی خشک شود، زیرا باقی ماندن رطوبت در این قسمت می تواند محیط مناسبی برای رشد قارچ ایجاد کند.

۵. سابیدن شدید پاشنه با سنگ پا

این یکی از اشتباهاتی است که بسیار رایج است.
وقتی پاشنه ضخیم و زبر می شود، بعضی افراد تصور می کنند هرچه بیشتر آن را با سنگ پا یا سوهان بسابند، سریع تر نرم می شود.
اما سابیدن شدید می تواند پوست را تحریک کند و حتی باعث آسیب به لایه های سالم تر آن شود. در بعضی افراد، این کار ممکن است باعث شود پوست دوباره ضخیم تر و خشک تر شود.
اگر پوست پاشنه ضخیم است، بهتر است به جای سابیدن شدید، ابتدا آن را با مرطوب کننده نرم کنید و در صورت نیاز، زبری سطحی را به آرامی کاهش دهید.

۶. بریدن پوست پاشنه با تیغ

برای از بین بردن پوست ضخیم پاشنه، بعضی افراد از تیغ یا ابزارهای تیز استفاده می کنند.
این کار توصیه نمی شود.
حتی یک بریدگی کوچک می تواند باعث ایجاد زخم شود و اگر ترک های عمیق از قبل وجود داشته باشند، احتمال آسیب بیشتر خواهد شد.
به جای بریدن پوست، بهتر است با استفاده منظم از مرطوب کننده، پوست به تدریج نرم شود.

۷. استفاده نکردن از مرطوب کننده بعد از حمام

یکی از ساده ترین راه های مراقبت از پوست خشک، استفاده منظم از مرطوب کننده است؛ با این حال بسیاری از افراد فقط زمانی سراغ کرم می روند که ترک ها شدید شده اند.
اگر پوست پا مستعد خشکی است، بهتر است استفاده از مرطوب کننده بخشی از برنامه روزانه باشد.
بعد از حمام زمان مناسبی برای این کار است. ابتدا پا را به آرامی خشک کنید و سپس مرطوب کننده را روی پوست بزنید.
اگر پاشنه خیلی خشک است، می توان از یک لایه نازک وازلین نیز برای کمک به حفظ رطوبت استفاده کرد.

۸. استفاده بیش از حد از محصولات لایه بردار

محصولات لایه بردار می توانند در بعضی شرایط به کاهش پوست ضخیم و زبر کمک کنند، اما استفاده بیش از حد از آنها می تواند نتیجه معکوس داشته باشد.
اگر هر روز چند محصول لایه بردار مختلف روی پاشنه استفاده کنید، احتمال تحریک، قرمزی و خشکی پوست بیشتر می شود.
به خصوص اگر ترک باز یا خونریزی وجود داشته باشد، استفاده از مواد لایه بردار قوی می تواند باعث سوزش و تحریک بیشتر شود.
هدف از مراقبت از پاشنه، حذف سریع تمام پوست خشک نیست؛ هدف اصلی بازگرداندن تدریجی نرمی و سلامت پوست است.

۹. پوشیدن کفش نامناسب

کفش فقط روی راحتی پا تاثیر نمی گذارد؛ بلکه می تواند روی وضعیت پوست پاشنه نیز اثر داشته باشد.
کفش هایی که اندازه مناسبی ندارند یا فشار و اصطکاک زیادی ایجاد می کنند، می توانند پوست پاشنه را تحریک کنند.
از طرف دیگر، کفش های پشت باز ممکن است باعث شوند پاشنه هنگام راه رفتن بیشتر در معرض فشار و اصطکاک قرار بگیرد.
اگر مرتب دچار ترک پاشنه می شوید، کفش های خود را نیز بررسی کنید.
کفش مناسب باید اندازه پا باشد و هنگام راه رفتن فشار غیر طبیعی روی پاشنه ایجاد نکند.

۱۰. زیاد راه رفتن با پای برهنه روی سطوح سخت

راه رفتن با پای برهنه روی سطوح سخت برای بعضی افراد مشکلی ایجاد نمی کند، اما اگر پوست پاشنه خشک و مستعد ترک باشد، فشار و اصطکاک مداوم می تواند مشکل را تشدید کند.
کف پا برای تحمل وزن بدن طراحی شده است، اما فشار زیاد و تکراری می تواند باعث ضخیم شدن پوست شود.
اگر پاشنه شما مرتب ترک می خورد، بهتر است برای مدت طولانی روی سطوح بسیار سخت با پای برهنه راه نروید.

۱۱. پوشیدن جوراب های نامناسب

جوراب نیز می تواند روی وضعیت پوست پا تاثیر بگذارد.
جوراب هایی که بیش از حد تنگ هستند ممکن است باعث افزایش فشار و اصطکاک شوند. از طرف دیگر، اگر پا زیاد عرق می کند، استفاده طولانی از جوراب مرطوب نیز می تواند مشکلات پوستی ایجاد کند.
بهتر است جوراب تمیز و مناسب بپوشید و اگر پا زیاد عرق می کند، جوراب را در صورت نیاز تعویض کنید.

۱۲. خوابیدن بدون رسیدگی به پاشنه های خشک

شب فرصت خوبی برای مراقبت از پا است، اما بسیاری از افراد تا زمانی که ترک ها عمیق نشوند، توجهی به پاشنه نمی کنند.
اگر پاشنه خشک است، قبل از خواب مقدار مناسبی مرطوب کننده استفاده کنید.
برای پوست های بسیار خشک می توان بعد از مرطوب کننده، مقدار کمی وازلین روی پاشنه زد و سپس جوراب نخی تمیز پوشید.
تداوم این کار مهم تر از انجام آن فقط یک یا دو شب است.

۱۳. استفاده از مواد خانگی تحریک کننده

گاهی برای درمان ترک پا از روش های خانگی مختلف استفاده می شود؛ از آبلیمو و سرکه گرفته تا مواد اسیدی یا ترکیباتی که ممکن است پوست را تحریک کنند.
طبیعی بودن یک ماده به معنی بی خطر بودن آن برای پوست ترک خورده نیست.
وقتی پوست خشک و ترک خورده است، استفاده از مواد تحریک کننده می تواند باعث سوزش و التهاب شود.
اگر هدف شما نرم کردن پوست است، بهتر است به جای آزمایش کردن ترکیبات مختلف، از یک مرطوب کننده مناسب استفاده کنید.

۱۴. نادیده گرفتن خارش و پوسته ریزی بین انگشتان

هر پوسته ریزی در پا به معنی خشکی ساده نیست.
اگر پوسته ریزی به ویژه بین انگشتان پا دیده می شود و همراه با خارش، سوزش یا بوی غیر معمول است، احتمال عفونت قارچی نیز باید در نظر گرفته شود.
در چنین شرایطی، چرب کردن مداوم پا با وازلین ممکن است مشکل اصلی را برطرف نکند.
اگر علائم ادامه داشت، بهتر است علت توسط پزشک بررسی شود.

۱۵. پوشاندن طولانی مدت پا با پلاستیک

بعضی افراد برای افزایش اثر وازلین یا کرم، پا را با نایلون یا پلاستیک می پوشانند.
این کار می تواند رطوبت پوست را افزایش دهد، اما استفاده طولانی مدت از پوشش کاملا بسته برای همه مناسب نیست.
محیط گرم و مرطوب می تواند باعث تحریک پوست یا ایجاد شرایط مناسب برای بعضی مشکلات پوستی شود.
اگر می خواهید شب ها از وازلین استفاده کنید، معمولا یک لایه نازک وازلین و جوراب نخی تمیز روش ساده تری است.

۱۶. کم توجهی به آب و هوای خشک

در فصل سرد یا در محیط هایی که هوا خشک است، رطوبت پوست سریع تر کاهش پیدا می کند.
بعضی افراد در زمستان متوجه می شوند پاشنه هایشان بیشتر ترک می خورد، اما هیچ تغییری در مراقبت از پوست خود ایجاد نمی کنند.
در این شرایط، بهتر است دفعات استفاده از مرطوب کننده را افزایش دهید و از حمام بسیار داغ نیز خودداری کنید.

۱۷. فکر کردن به اینکه هر خشکی پا از کمبود ویتامین است

یکی دیگر از اشتباهات رایج، نسبت دادن هر نوع خشکی پوست به کمبود ویتامین است.
کمبود بعضی مواد مغذی می تواند با تغییرات پوستی همراه باشد، اما ترک پاشنه به تنهایی معمولا دلیل کافی برای تشخیص کمبود ویتامین نیست.
خشکی پوست، فشار روی پاشنه، کفش نامناسب و مراقبت نادرست از پوست از علت های شایع تر هستند.
بنابراین بهتر است بدون دلیل سراغ مصرف مکمل های مختلف نروید.

۱۸. درمان نکردن ترک ها تا زمانی که عمیق شوند

گاهی فرد با دیدن یک ترک کوچک روی پاشنه آن را جدی نمی گیرد و منتظر می ماند تا خودش برطرف شود.
اما اگر عامل ایجاد خشکی همچنان وجود داشته باشد، ترک ممکن است عمیق تر شود.
وقتی ترک سطحی است، معمولا کنترل خشکی پوست و استفاده منظم از مرطوب کننده ساده تر است.
پس بهتر است مراقبت را از همان زمانی شروع کنید که پوست پاشنه خشک و زبر می شود، نه زمانی که ترک ها دردناک شده اند.

بهترین عادت ها برای جلوگیری از خشکی پا

برای داشتن پاهایی نرم تر، لازم نیست برنامه پیچیده ای داشته باشید.
یک برنامه ساده می تواند شامل این موارد باشد:

• بعد از حمام از مرطوب کننده استفاده کنید.
• آب حمام را بیش از حد داغ نکنید.
• از شوینده های خیلی قوی و عطردار کمتر استفاده کنید.
• پاشنه را بیش از حد نسابید.
• پوست ضخیم را با تیغ نبرید.
• کفش مناسب و اندازه پا بپوشید.
• اگر پوست پاشنه خیلی خشک است، شب ها از مقدار کمی وازلین استفاده کنید.
• جوراب تمیز و مناسب بپوشید.
• بین انگشتان پا را بعد از شستشو کاملا خشک کنید.
• اگر ترک ها عمیق یا مکرر هستند، علت اصلی را بررسی کنید.

چه زمانی خشکی پا نیاز به پزشک دارد؟

خشکی ساده معمولا با مراقبت منظم بهتر می شود، اما بعضی علائم نشان می دهند که نباید فقط به درمان خانگی اکتفا کرد.
اگر ترک ها عمیق و خونریزی دهنده هستند، درد زیادی دارند، اطراف آنها قرمز یا متورم شده، ترشح دارند یا بعد از چند هفته مراقبت بهتر نمی شوند، بهتر است پزشک آنها را بررسی کند.
همچنین اگر پوسته ریزی شدید، خارش مداوم یا علائم مشابه در قسمت های دیگر بدن وجود دارد، ممکن است مشکل فقط خشکی ساده پوست نباشد.
افراد مبتلا به دیابت یا مشکلات گردش خون نیز باید نسبت به زخم و ترک پا حساسیت بیشتری داشته باشند.

جمع بندی

خشکی پا همیشه نتیجه کمبود ویتامین یا استفاده نکردن از یک کرم گران قیمت نیست. گاهی عادت هایی که هر روز تکرار می کنیم، عامل اصلی خشکی و ترک پاشنه هستند.
آب خیلی داغ، شستشوی بیش از حد، صابون قوی، سابیدن شدید پاشنه، استفاده از تیغ، کفش نامناسب و بی توجهی به مرطوب کردن پوست از مهم ترین مواردی هستند که باید اصلاح شوند.
اگر پوست پا خشک است، به جای اینکه هر بار محصول جدیدی را امتحان کنید، ابتدا همین عادت های ساده را تغییر دهید. شستشوی ملایم، مرطوب کردن منظم و کاهش فشار و اصطکاک روی پاشنه در بسیاری از موارد می تواند تفاوت قابل توجهی ایجاد کند.
و اگر با وجود رعایت این موارد، ترک ها همچنان شدید یا تکراری هستند، بهتر است به جای ادامه خوددرمانی، علت اصلی مشکل توسط پزشک بررسی شود.